Codziennie się o to modlę. Może jestem nie normalna, ale jakoś nie mam wzorcu do naśladowania. Mój tata jest zabójcą, dilerem po prostu robi wszystko co nielegalne , a moja matka nie żyje. Zmarła gdy mnie rodziła. Przez to ojciec wpadł w to gówno. Lecz szanuję go i kocham. Mnie nigdy nie skrzywdził, nigdy na mnie nie nakrzyczał, codziennie powtarza, że mnie kocha. Nie boję się go. Jestem jedyną osobą, która się go nie boi. On sam się pewnie siebie boi. Teraz coś o mnie mam na imię Ellen, ale mówią mi Ell. Miesiąc temu skończyłam 17 lat, ale to i tak nie ma znaczenia, bo ojciec się martwi o mnie tak jak o ośmiolatkę. Z ojcem, gosposiami i naszymi ''ochroniarzami'' mieszkamy na obrzeżach Kanady. Mamy piękny dom. Sporo osób może o takim tylko marzyć. Sama mam wielki fioletowo-czarny pokój, wielkie łoże na którym spokojnie pomieściłoby się 7 osób, piękną lustrzaną salę do tańca, dużą i nowoczesną łazienkę i najważniejsze to co kochałam najbardziej czyli salę do śpiewania i grania. Brakowało mi jedynie osoby, z którą będę mogła o wszystkim porozmawiać, darzyć ją zaufaniem, przytulać, całować i kochać. Tak tego pragnę najbardziej!
Wyglądam raczej sympatycznie, ale jak ktoś usłyszy nazwisko Parker to spieprza jak najdalej.
Inni bohaterowie:
Johny Parker- 38 lat, Ojciec Ell
Nicole-20 lat, gosposia, kumpluje się z Ell